Vlaams Forum Verkeersveiligheid
Op het tweede Vlaams Congres Verkeersveiligheid (21 april 2004) kondigde toenmalig Vlaams minister van Mobiliteit, Gilbert Bossuyt, de start van een nieuw Vlaams overlegplatform over verkeersveiligheid aan. Het kreeg de naam Vlaams Forum Verkeersveiligheid. Bedoeling was om alle betrokkenen op het gebied van verkeersveiligheid in Vlaanderen te verzamelen.
Dit forum vertrok niet van nul. Eind 2000 werd door de Vlaamse regering immers het Vlaams Overlegforum Verkeersveiligheid (VOV) opgericht met als missie aanbevelingen te formuleren die het aantal doden en ernstig gewonden in het verkeer op korte (2005) en middellange (2010) termijn drastisch zouden verlagen. Het VOV werd door de VSV gecoördineerd en begin 2002 werden de resultaten van het Overlegforum officieel overhandigd aan Steve Stevaert, toen als Vlaams minister bevoegd voor mobiliteit.
In tussentijd werden tal van deze aanbevelingen in de praktijk gebracht. Om er echter voor te zorgen dat die inspanningen niet verloren gaan, moeten er blijvend initiatieven genomen worden. Vlaanderen wil tegen 2010 de achterstand op de Europese koplopers halveren, waarbij rekening gehouden wordt met de ambities die deze landen zelf hebben om hun verkeersveiligheid nog verder te verbeteren. Concreet betekent dat maximaal nog 375 doden en dodelijk gewonden en maximaal 3.250 zwaar gewonden in 2010, of een reductie met meer dan 50% ten opzichte van 1999. Als we deze ambitieuze doelstelling willen realiseren, is er nog veel te doen. Een permanent forum is een van de mogelijkheden om die gestelde ambitie te bereiken.
Werkgroep fietsveiligheid
Naar aanleiding van enkele zware fietsongevallen voorbije zomer werd in de schoot van het Vlaams Forum Verkeersveiligheid een werkgroep ‘Fietsveiligheid’ in het leven geroepen. Doelstelling van de werkgroep is om te bekijken op welke manier er op het vlak van fietsveiligheid quick-wins kunnen worden gerealiseerd. In een eerste fase is het de bedoeling om de grootste knelpunten te clusteren. In een tweede fase zullen enkele concrete beleidsmaatregelen worden voorgesteld die op korte termijn een resultaat kunnen realiseren. De problematiek van fietsonveiligheid is zeer complex. De werkgroep bestaat dan ook uit erg diverse actoren die elk vanuit hun eigen invalshoek expertise hebben opgebouwd inzake fietsveiligheid. Het gaat dus zowel om mensen uit de onderzoekswereld als om ambtenaren, belangenorganisaties en politiezones.
Uit bestaande studies, de aanwezige ervaring en de huidige know-how werden in een eerste fase al enkele grote hoofdlijnen gedetecteerd. Een eerste grote lacune is het ontbreken van betrouwbaar en bruikbaar cijfermateriaal over fietsongevallen. Dit laatste is een noodzakelijk instrument voor beleidsverantwoordelijken om de zwarte punten op vlak van fietsveiligheid in kaart te kunnen brengen. Ook het al dan niet reglementair in twee richtingen gebruik maken van fietspaden lijkt aan de basis te liggen van heel wat onveilige verkeerssituaties met ernstige fietsongevallen als gevolg. Een andere belangrijke problemencluster is alles wat met zichtbaarheid te maken heeft. Het is niet enkel van belang dat fietsers ervoor zorgen dat ze voldoende zichtbaar zijn, maar ook het attentieniveau van de andere weggebruikers, in het bijzonder autobestuurders, dient voldoende hoog te zijn, in het bijzonder bij het uitvoeren van bepaalde manoeuvers. Drie doelgroepen lijken extra aandacht nodig te hebben in het fietsbeleid: de jonge (auto)bestuurders, de senioren en fietsende studenten. De komende maanden zal de werkgroep ‘Fietsveiligheid’ een methode (plan van aanpak) en beleidsmaatregelen uitwerken die op bovenstaande knelpunten trachten in te spelen. Er wordt gedacht om met pilootprojecten op lokaal niveau te werken.
Lokale overheden, gemeentebesturen of politiezones die interesse hebben hieraan mee te werken, nemen contact op met de Vlaamse Stichting Verkeerskunde (bavo.smits@verkeerskunde.be en 015 44 61 39).
|
